Kwartiermaken

Het was aangenaam om vandaag een inleiding op Kwartiermaken te kunnen geven in de eigen instelling, zowel voor personeel als patiënten. Ook Lien Vermeulen en Kristien de Vos gaven uitleg over de buurt-projecten waar we van uit de instelling aan mee werken. Kwartiermaken gaat immers vooral over contact met organisaties en mensen die niets te zien hebben met geestelijke gezondheidszorg

Lien had het over de volkstuin "De Oude Pastorij".

Buurtbewoners en ook patiënten uit onze instelling werken er samen in een tuin die tevens beschermd monument is. De opbrengsten, groenten en fruit worden verdeeld onder de deelnemers. Het is een leuke en veilige plaats waar mensen elkaar ontmoeten.

Kristien heeft het over Komen Lezen! "Verhalen en gedichten bieden een rijke schat aan emoties, gedachten en verlangens die we herkennen uit ons eigen leven. Net over die aanknopingspunten gaat het tijdens de bijeenkomsten: we praten over ons eigen leven en spiegelen dit aan de verhalen die we lezen."

over psychose-gevoeligheid...

Nederland: gidsland !!!
Op deze website vind je heel veel info. Hopelijk komt er binnenkort ook een website voor Vlaanderen....

Tentoonstelling bibliotheek Sleidinge

De voorbereidingen zijn in volle gang. Er komt van uit de instelling een kleine tentoonstelling dat voorafgaat aan een groter project, een toneelvoorstelling georganiseerd door een aantal mensen uit Evergem. Onze tentoonstelling zal hetzelfde thema hebben als het toneelstuk: archiveren...
U hoort er binnenkort meer over.

info

Volgende dinsdag 10 maart om 10.00u komt Lien langs om uitleg te geven over de volkstuin in Sleidinge en zal Christine het hebben over "Komen lezen". Dit zijn twee projecten uit de gemeente van onze instelling. Het zijn voor ons twee Kwartiermakersprojecten. Ik zal het in mijn inleiding op die projecten hebben over Kwartiermaken.

hoopverleners

Vandaag... Een ex-patiënte van de psychiatrische afdeling belt me na jaren terug op en zegt dat het heel goed met haar gaat. We weten beide hoeveel moeite het haar heeft gekost om te staan waar ze nu staat. Ze stelt voor om op de afdeling voor de mensen die nu in opname zijn te komen getuigen van die lastige weg, maar met een hoopvolle boodschap. Ze doet dit graag voor mij, zegt ze, en ik ben haar zeer dankbaar dat ze dit wil komen doen. Hoopverlener zijn, dat is het allerbelangrijkste!

NIEUW... Vlaamse Werkgroep Kwartiermaken

Prachtig nieuws. Ik kan een heuse "Vlaamse Werkgroep Kwartiermaken" coördineren, onder de vleugels van de Vlaamse Vereniging Geestelijk Gezondheid. Vandaag mocht ik een voordracht houden op het Herstelplatform van de Vlaamse Vereniging en dit gaf aanleiding tot de stichting van deze groep. Ook de "Gentse Werkgroep Kwartiermaken" blijft bestaan.

ze belt me op ...

Ze belt me op. Ze is moeder van een jonge vrouw die bijna de helft van haar leven in de psychiatrie heeft doorgebracht. Haar dochter is wat men noemt een draaideurpatiënte. Ze kent veel moeilijkheden in haar leven maar is niet geneigd hulp te vragen. Er volgden een aantal gedwongen opnames. Moeder is er van overtuigd dat de psychiatrie zelf niet meer de geschikte plaats is voor haar dochter. Ze woont nu zelfstandig en dat loopt niet echt goed. Een psychiatrisch verzorgingstehuis is ook niet de beste plaats voor haar dochter omdat deze dan weer geconfronteerd wordt met psychiatrie. We hebben het over cohousing. We hebben het over Zeeuwse Gronden. We hebben het over nieuwe projecten die op stapel zouden kunnen staan. Het is een zoektocht, een zeer ingewikkelde puzzel... Het geeft aan dat wij, hulpverleners, samen met anderen, cliënten en familieleden van cliënten zeer hard moeten blijven verder zoeken naar alternatieven. Het zijn deze nieuwe projecten die mogelijk kunnen maken wat tot hiertoe nog niet mogelijk is voor een aantal van onze cliënten: woonst, werk, contacten zoals elk van ons die heeft. Het zoeken naar en ontwikkelen van deze nieuwe projecten zorgt voor hoop en vooruitzichten op een betere toekomst voor hen en dat is waarover het gaat of zou moeten gaan.

werken met de buurt

Cliënt nodigt mensen uit zijn buurt uit om te komen eten in de cafétaria van de psychiatrische instelling. Het regent zo hard dat ik iedereen weer naar huis voer en ondertussen in de auto een gesprekje heb over de werking van psychiatrie. Volgende week komen de buurtbewoners langs om bij Kiosk Sleidinge mee te werken aan een resocialisatieproject van de instelling. Kwartiermaken kan zo éénvoudig zijn...

Project in samenwerking met Tarchief

Bij Kiosk werken we naarstig verder aan ons buurtproject. We voorzien een kleine tentoonstelling rond het thema "archief". We zijn een soort van spinoff voor een groter project dat door een aantal Sleidingenaars in mei van dit jaar wordt georganiseerd en blijven daardoor trouw aan ons motto. "Wat we doen, doen we samen met anderen".

Iedereen welkom om mee te denken, mee te werken of gewoon eens langs te komen op dinsdag 13 januari en op dinsdag 20 januari 2015 om 10.15u in ontmoetingscentrum Cardijnwijk in Sleidinge

Ook ik...

Als Dirk De Wachter zegt "eigenlijk zijn we allemaal psychiatrische patiënten" dan is dat niet zo. Bij mijn weten is hij nooit in opname geweest zijn. Toen Kennedy in 1963 zei dat hij een Berlijner was dan is dat niet zo. Hij was een Amerikaan. Dirk De Wachter heeft niet zelf aan de lijve ondervond hoe zwaar het lijden kan zijn van iemand in opname, net als Kennedy het lijden van de Berlijners niet zelf heeft ondervonden. Wij weten dat ook, dat dit niet zo is: dat De Wachter geen patiënt is, net zo min als Kennedy een Berlijner was.
En toch grijpt hun statement naar de keel en ontroert het omdat het zo een enorme uiting van respect en solidariteit is Zij zijn voorbeeldfiguren, rolmodellen, die bereid zijn via de media hun bekendheid ten dienste te stellen van een groep mensen die het moeilijk hebben. "Ik begrijp jullie. Ik ben dicht bij jullie. Ik wil jullie dragen. Ik wil één van jullie zijn." Het is zo een moedige en sterke uitspraak van verbondenheid. Het ontroert me dan ook heel erg om dit te lezen. In die zin zeg ik, in navolging van hen en van uit mijn eerder bescheiden plaats, "Ook ik ben een psychiatrische patiënt".

Kwartiermaken

"Tegenwoordig worden mensen door de overheid steeds vaker aangesproken op zelfredzaamheid; er wordt van hen verlangd dat ze zelfstandig meedraaien in de maatschappij. Voor sommige groepen mensen is dit te hoog gegrepen; dat heeft tot gevolg dat groepen zich terugtrekken uit de samenleving. Een kwartiermaker stelt zich de vraag hoe je dit kunt voorkomen." (Doortje Kal)

Gent en Dordrecht

Leuk om te horen dat we met onze werkgroep Kwartiermaken Gent inspirerend konden zijn voor mensen in Dordrecht (Nederland) Saskia Kleefman-goud en collega's kwamen samen met Rokus Loopik bij ons in Gent op bezoek in het voorjaar en bouwen nu aan een Kwartiermakersproject in Nederland.

Compool

Ik leer een nieuw woord kennen dat een nieuwe wereld van mogelijkheden opent voor mensen met psychische kwetsbaarheid en werksituaties: "compool". Het is een systeem waarbij een pool van een aantal werknemers wordt opgebouwd voor een zelfde functie. Hierdoor is het mogelijk dat een werknemer een tijdje het werk onderbreekt en na ondersteuning en begeleiding weer aan de slag kan voor dezelfde job. De werkgever wordt continuïteit verzekerd doordat de werknemer die voor even niet aan het werk kan vervangen wordt door een andere werknemer. Het is een systeem dat helemaal valt onder IPS: individual placement and support. Je ondersteunt iemand terwijl hij aan het werk is. Dus niet: eerst opleiding, examen en indien je geslaagd bent dan pas een job, maar wel onmiddellijk een job en dan ondersteuning en begeleiding ter plaatse. Dit laatste werkt veel meer motiverend voor de werknemer.

Wonen na een opname in de psychiatrie

Er is een boek op komst dat zeer de moeite waard lijkt te zijn. Het heet "de moeilijke oversteek" Het gaat over wonen na een verblijf in bijzondere jeugdzorg, gevangenis of psychiatrie. Verschijningsdatum zal waarschijnlijk eind oktober of begin november 2014 zijn.

Hoopverlener

Ik ben altijd voorstander geweest om de lat zo hoog mogelijk te leggen als het gaat om mee te werken aan de re-integratie van cliënten in de maatschappij. Ook, en vooral, als het betekende dat je probeerde om veranderingen in de maatschappij zelf aan te brengen. Je gaat met de dromen en verwachtingen van je cliënt aan het werk. Je doet als hulpverlener een poging om mee te helpen bij het realiseren van deze dromen. Je probeert hierbij medestanders te vinden die je verder op weg kunnen helpen. Het is een creatieve zoektocht met vallen en opstaan.
Als je dit wil doen zijn er altijd wel hulpverleners die geneigd zijn om je aan te geven dat je niet realistisch bent. Het is volgens hen de taak om eerst realiteit binnen te brengen en dan via therapie te rouwen omwille van het niet bereiken van de verwachtingen. Deze hulpverleners gaan er aan voorbij dat er niet zo iets bestaat als een voor iedereen geldende realiteit. Trouwens, bij onze cliënten moet je geen realiteit binnen brengen. Die realiteit is er gewoon en ze hebben die vaak keihard aan de lijve ondervonden. Goed dat ze nog dromen hebben overgehouden...
Ik heb als hulpverlener de ervaring dat je door sommigen al te snel voor een dromer wordt gezien als je maatschappelijk iets wil veranderen voor en samen met je cliënten. Het leggen van netwerken en vooral het Kwartiermaken is een zeer realistische manier om echt iets van de doelstellingen van de cliënt waar te maken. Het werkt als je maar de moeite wil doen om er werk van te maken. En vooral je wordt van een hulpverlener een hoopverlener.En hoop is nu net iets waar we allen nood aan hebben, of je nu patiënt bent of niet.

Peter

We ondernemen sociale actie

Ochtendvergadering op de rehabilitatie-afdeling van het psychiatrisch centrum. Een patiënt wil dat er meer aandacht besteed wordt aan het zoeken naar werk, naar vrije tijdsbesteding en naar een woonst. We geven hem gelijk. 
Daar draait het om: je leven weer kunnen opnemen na het verblijf in de instelling. We botsen op praktische problemen, onder meer de lange wachtlijsten voor sociale woningen. Het zijn deze praktische hindernissen die je tot wanhoop kunnen drijven. Wie kan nu jaren in een instelling blijven enkel omdat je geen betaalbare woning vindt. We besluiten tot sociale actie. We gaan over tot protest. We willen ons laten horen. Het actie ondernemen schept een band tussen personeel en patiënten. Patiënten voelen zich door ons ernstig genomen. Ook wij, personeelsleden, blijven niet bij de pakken zitten. Zullen we als sandwichman op straat lopen met borden waarop geschreven staat: "wij zijn op zoek naar een betaalbare woning"? Het is maar één van de ideeën. En we gaan de pers inschakelen! Wie wil mee denken over sociale actie of wil meedoen is welkom in buurtcentrum Cardijnwijk (Sleidinge) op dinsdag 29 juli om 10.15u.

(Patiënts of the psychiatric ward rehab and professionals are going to undertake social action. The waiting lists for social housing are too long. Maybe we will walk around in the city wearing posters "we are looking for affordable houses to let" Join us in this protest)

buurtproject Sleidinge

Een buurtproject in Sleidinge waar we van uit de psychiatrische instelling aan meewerken. Klik hier

Participatiewet in Nederland

Zwaar misbruik maken van het woord "participatie" om zeer liberale en hardvochtige principes door te voeren: je moet het maar durven. 
Het gebeurt nu in Nederland... Ik heb als Belg heel erg veel respect voor Nederlanders zoals Harry Gras, Rokus Loopik, Doortje Kal en Andries Baart maar niet voor de Nederlandse politici die het voor dit moment voor het zeggen hebben als ze het hebben over "vermaatschappelijking". Zij hebben het niet meer over "participatierecht" maar over "participatiedwang" met als bedoeling om te besparen op voorzieningen die door de staat moeten georganiseerd worden.

Herdenken

Gebeurtenissen die je nooit vergeet... Tien jaar geleden... Een ex-patiënt van het psychiatrisch centrum in Sleidinge schiet twee mensen dood in de frituur rechtover de instelling. Het dorp is in shock. Ook de patiënten en personeelsleden van de instelling zijn in shock. Het zal het startpunt zijn voor een meldpunt en het startpunt voor een gestructureerd intens overleg tussen buurtbewoners en instelling. We zijn trots op die samenwerking die uniek is voor België. Toch blijft het verdriet voor wat gebeurde. We denken ook vandaag aan de familie, vrienden en naasten van de slachtoffers. We zullen ze nooit vergeten. Denkend aan hen werken we intens verder aan verbondenheid voor allen die in deze gemeente wonen, werken en verblijven

Kwartiermaken...

Kwartiermaken is als hulpverlener aandacht hebben voor verandering in denkpatroon, houding en handelen van anderen tegenover je cliënt en tegenover mensen met een psychische kwetsbaarheid in het algemeen. Het gaat niet meer over de kenmerken van de cliënt maar over die van de buitenstaander in relatie tot je cliënt. Het houdt in dat je als hulpverlener bereid bent de omgeving te veranderen in functie van je cliënt en dat getuigt van een totale andere manier van denken over hulpverlening. Laten we samen het verschil maken...