Hier woont mijn huis

In het museum Dr.Guislain (Gent) loopt momenteel de tentoonstelling "Hier woont mijn huis". Het meest aangrijpende deel van de tentoonstelling zijn voor mij de foto's van Eddo Hartmann.
Je ziet vooral interieurfoto's van een herenhuis. Alles lijkt wat vervallen chique te zien. Ooit moet het mooi, maar toch wat kneuterig, zijn geweest. De deuren kunnen wel een laagje verf gebruiken. Toestellen zoals telefoons, haardroger; diaprojector... lijken afkomstig uit de jaren zestig. Meest opvallend is het tot een halve meter hoogte rondslingerend papier, zakken; dozen , boeken in bijna alle gefotografeerde kamers, alsof dieven zeer grondig alles selecteerde wat waarde had en de rest lieten rondslingeren. De foto's zijn scherp en weinig poëtisch.
Het verhaal achter de foto's zorgt voor het effect. 
Fotograaf Eddo Hartmann was na meer dan 20 jaar teruggekeerd naar het ouderlijk huis dat hij samen met zijn broer en moeder was ontvlucht. Zijn vader die hen mishandelde was de hele tijd in het huis blijven wonen De bank had het huis verkocht doordat de vader oplopende schulden had gemaakt en in april 2008 geeft de nieuwe eigenaar aan Eddo de toelating foto's te maken in het huis. Het zijn deze foto's die pas nu voor het eerst worden tentoongesteld in het museum Dr.Guislain. Tegelijkertijd wordt een fotoboek uitgegeven met daarin een prachtig voorwoord van Douwe Draaisma die verschillende boeken over het geheugen schreef.
Een aantal interessante vragen worden daarin gesteld: Wat doet de confrontatie met de interieurs van je jeugd met de herinnering? En wat als het om de herinnering aan een traumatisch verleden gaat?


De tentoonstelling "Hier woont mijn huis. Vijf variaties op wonen en waanzin" is nog te bezichtigen in het museum Dr.Guislain,Jozef Guislainstraat 43, 9000 Gent, tot 16 september 2012

ontmoeting in Lovendonk

Gisteren organiseerden studenten van de Orthopedagogie Hogeschool Gent een ontmoeting tussen buurtbewoners, patiënten en personeelsleden van het psychiatrisch centrum Sleidinge. Dit ging door in de Chirolokalen. Het werd een gezellige namiddag met pannekoeken en warme chocolademelk. Stevo Sanctus gaf een workshop, Daniël deed een rap en Michel kwam even langs met zijn gitaar. OOk de mensen van Oxfam waren aanwezig.

Tentoonstelling Stevo Sanctus in PC Sleidinge

Nog tot eind december kan U in de cafétaria van PC Sleidinge kijken naar schilderijen van Stevo Sanctus. Hij neemt ons mee op een reis met daarin donkere en zonnige periodes. Het zijn schilderijen die momenten uit een mensenleven meegeven. Zo ontmoeten we afbeeldingen van hoofden, maar deze staan aan de rand van de werken. Je kan als het ware in de hoofden kijken en ziet wat daarin omgaat. De kunstenaar heeft het over een variatie in de werken gaande van gewoon je gedacht zeggen tot een parodie op het aards paradijs.
Het is alleszins een zeer verscheiden en kleurrijke tentoonstelling. De werken zijn met veel doorzetting en geduld opgebouwd. Wat op het eerste zicht een vlinder lijkt blijken twee hoofden met afgebeelde gedachten te zijn.

Mediteren op een heuvel

De 43-jarige beeldende kunstenaar Johan Tahon uit Sint-Denijs-Boekel kreeg van de directie van Psychiatrisch Centrum Sleidinge (PCS) de opdracht om een aangepast kunstwerk te maken. Dat wordt een observatorium waarin de patiënten rustig kunnen mediteren.


Na de vernieuwing van campus Sint-Jozef wordt ook de accommodatie van de nabijgelegen campus Mater Dei gerenoveerd. 'De twee fases voor respectievelijk achtenveertig en tien bedden zijn al vier jaar bezig. In de laatste fase wordt de voorkant gesloopt en vervangen door een nieuwbouw voor zevenentwintig bedden. Dat kan tot 2011 duren', vermoedt PCS-directeur Roel De Cuyper.Omdat de werken door de overheid worden gesubsidieerd, moet een percentage van de toelagen worden besteed aan kunst. 'We kiezen daarvoor niet voor een traditioneel beeld, maar voor een speciaal gebouw. Omdat de kapel op termijn verdwijnt, denken we aan een ruimte om rustig te mediteren. De kunstenaar boog dat om naar een plaats waar de patiënten met zicht op de wereld tot rust kunnen komen. Hij plant een soort observatorium op een heuvel. De constructie zal hij zelf creëren, maar patiënten zullen de inhoud van het gebouw vormgeven', zegt De Cuyper.Tahon studeerde beeldhouwkunst aan de Gentse Academie voor Schone Kunsten en brak in 1996 door met een deelname aan de tentoonstelling De Rode Poort in Gent. Intussen nam hij deel aan diverse groepsexposities in binnen- en buitenland.'Met inbreng van de patiënten zal ik in koper of brons een achthoekig observatorium construeren met een hoogte van vijf tot zes meter. Met een opening bovenaan en zijdelings enkele spleten moet het een spirituele ruimte worden met een gevoel van vrijheid en schoonheid', schetst Tahon

Tussen kunst en psychose

Olens artiest stelt schilderijen tentoon. Hoeveel levens kan een mens hebben? Zeker twee, want toen hij zich in de jaren tachtig voor een trein gooide, was dat van woelwater Danny Smolders (48) oop 24-jarige leeftijd bijna voorbij. Vanaf 27 oktober stelt hij zijn schilderijen tentoon ini Geel.

Hij verbleef geruime tijd in psychiatrie en begon er gedichten te schrijven. "De psychiatrie maakt U creatief. Als dat in U zit, laten ze het eruit komen." "Ofwel een gestoorde kunstenaar ofwel een geniale patiënt" zei één van mijn therapeuten eens. "Ik denk dat ik daar ergens tussenin zit" zegt Danny. Er kwamen drie dichtbundels en in de schuif thuis liggen nog eens 300 gedichten. Plus de manuscripten van vijf romans. "Die publiceren ze misschien wel na mijn dood," lacht hij.
Acht jaar geleden liet hij zich inschrijven aan de Herentalse kunstacademie en na zijn laatste opname in het OPZ te Geel, nu vier jaar geleden belandde hij in het kunsthuis Yellow Art. In Geel ooit nog het ouderlijk huis van Jan Hoet.

Danny Smolders, Paul Blockx en Karel Laenen poseren nog tot 7 december in de Halle,
Markt 1 in Geel.

(info uit "GVA Kempen", met dank aan Hilde)

Visueel impressionant

Onze reporter was vorige week in het Cultuurcentrum Stroming en zag daar het optreden van Rock4. De muziek van Sting en The Police, maar dan wel acapella. Onze man ter plaatse vond het visueel impressionant en bracht ons onderstaand verslag.

Met veel enthousiasme onthaald door het publiek.
Imiteren of interpreteren, dat is de vraag.
De kip of het ei.
Gepolijste maatpakken (Spirits in a Material World)
Spreken met betoverende stemmen (Synchronicity)
Rock4 geeft zich niet te kennen (King of pain)
Het haar gelakken
De tuin waar we rookten (Wrapped around your finger)
van nicotine verdroten
Weinigen éénzaam (Don't stand so close to me)
verstopte traan
Herfstdraden rond mijn hoofd (Invisible sun)
Met muziek die verdoofd (Message in a bottle)
Mijn kans schoon (Roxanne)
Een verloren zoon
Kiezelstenen te grabbel (Walking on the moon)
Grauw gebabbel (Every breath you take)
Mannelijk gestamel
Vrouwelijk Babel (Every little thing she does is magic)
Ik in 't zweet (Can't stand losing you)
Eenzaam verdriet (So lonely)

De Do Do Do, De Da Da Da.

tekst van Jason

"Rotsen en houtblokken zijn mijn inspiratiebronnen"

Vandaag hadden we Ann te gast in ons Kiosklokaal.
Ze houdt van oude dingen, niet alleen antiek, maar ook oude stenen of houtblokken. Deze voorwerpen inspireren haar om te schilderen. Ze abstraheert de vormen van die voorwerpen en het resultaat zijn abstracte werken die heel er fris ogen. Het schilderij dat ze meebrengt tijdens het interview bestaat voornamelijk uit blauw, rood en wit. "Het heeft iets primitiefs" zegt ze zelf. Ze schildert graag met snelle bewegingen en dit in tegenstelling tot haar moeder die ze als kind vaak aan het werk zag. "Moeder schilderde bloemen en landschappen, alles zeer nauwgezet. Ik werk graag snel." Het werk dat ze laat zien is op vier uur afgewerkt, en toch kan je doorheen de spontaniteit een zorgvuldige structuur ontdekken. Iemand uit het publiek vond dat je iets van de oorspronkelijke inspiratiebron, de stenen, er nog kon in terugvinden. De kunstenaars waar Ann van houdt zijn Giacometti en het grafisch werk van Rodin. Zeer recent probeert ze zelf ook met keramiek te werken. Ann heeft een eigen atelier naast dan van haar vriend. Ze schilderen samen, soms heel letterlijk want ze werken soms samen aan één schilderij. Ann is van opleiding ergotherapeute, en volgde later enkele jaren academie.
Je kon het werk van Ann enkele maanden geleden zien in de cafétaria van onze instelling. Het was pas de tweede keer dat ze tentoonstelde. Wie er niet bij was krijgt een tweede kans want binnenkort komt er een groepstentoonstelling waarbij Ann ook zal aanwezig zijn.

Bezoek aan Kunstgalerij De Weverij

In de Dellaertsdreef kan U vanaf eind november naar beelden van Bruno De Smet en werk van Marc Mestdag kijken. Deze laatste, de eigenaar van de Galerij De Wever, stond ons deze voormiddag te woord. Hij heeft er een atelier en hij woont er ook.

Marc Mestdagh is de schoonzoon van de vroegere eigenaar van de weverij, Mr.Larmuseau. De naam van de weverij is echter vooral bekend als weverij De Paepe. Tijdens ons het bezoek laat Marc ons foto's zien waarin we de weverij zien zoals ze vroeger was, met enorme weefgetouwen. Er werden handdoeken en washandjes geproduceerd. De twee ruimtes zijn nu helemaal leeg gemaakt en de werken aan de muren trekken de blik. Papier en karton worden via collagetechniek met elkaar verbonden. Vele werken zijn beschreven met de woorden "nature morte", het Franse woord voor stilleven. De roestbruine kleur symboliseert de natuur die aan het sterven is, maar het geeft ook de indruk uit metaal te zijn samengesteld. Nogal wat werken dateren uit 1997. Het jaar nadien volgde er tot vorig jaar een periode zonder creatie. De periode waarin het vaderschap veel van zijn tijd opeiste.
Marc is een autodidact. Het is duidelijk dat zijn werk een hele evolutie kende. Van Mondriaan-achtige schilderijen tot werken die meer een geheel vormen. Er zijn vele motieven of gedeeltes van werken die op een andere manier weer terugkomen of verknipt terugkomen in andere werken.

In april is er een tentoonstelling tijdens de week van de amateurkunsten. Deze tentoonstelling zal lopen in samenwerking met Cultuurcentrum Stroming dat zich op amper een 50-tal meter van de galerij bevindt.

Meer info over de galerij kan U hier bekijken.

Nieuwe Kunstgalerij op Sleidinge

Via de site van het Nieuwsblad vernamen we dat er in de Dellaertsdreef gisteren een kunstgalerij werd geopend.

De plaats was oorspronkelijk een textielfabriek. De galerij heeft een oppervlakte van 350 vierkante meter en heeft ruim 100 meter expositiemuren.
Op vrijdag 7 december gaan enkele Kioskreporters langs bij Kunstgalerij De Wever voor een gesprek met galerijhouder Marc Mestdagh.

Nieuw programma cultuurcentrum Evergem

Het oude seizoen is pas afgesloten en nu reeds kan U kennis maken met het programma voor 2007-2008. Meer info krijgt U als U op de titel hierboven klikt. We kijken ondermeer uit naar de try-out van Wouter Deprez

Schets of schim

Over intuïtie en architectuur

In het museum Dr. Guislain kan U kijken naar architectonische en stedenbouwkundige constructies, die verschijnen in tekeningen en maquettes van outsiderkunstenaars, gepresenteerd naast schetsen van internationale architecten.
Het betreft de eerste tekeningen van ontwerpers die de krijtlijnen vastleggen van een gebouw of plek. Ze getuigen ook van de drang om greep te krijgen op de menselijke omgeving en de structuur van de ruimte.
De tekeningen tonen onmiskenbaar het onderbewuste en het irrationele dat gepaard gaat met creatie.

De tentoonstelling loopt van 21 april tot 30 september 2007

Poolse outsiderkunst

De provincie Antwerpen organiseert samen met de Poolse regoi Malopolska een tentoonstelling met Poolse outsiderkunst.

In de tentoonstelling kan u een zestigtal werken van Nikifor (1895 - 1968) bewonderen. Bij mijn weten is het de eerste keer dat U deze kunstenaar zo uitgebreid in ons land kan bewonderen. Hij is één van de belangrijkste naïeve schilders uit de 20ste eeuw. Verschillende musea en privécollecties over de hele wereld bezitten werk van hem.
Hij werd geboren in 1895 in het stadje Krynica, in het zuiden van Polen, als het onecht kind van een dienstmeid die tot de Lemko-minderheid behoorde. Het kind werd waarschijnlijk Epifaniusz Drwoniak genoemd - de roepnaam Nikifor kreeg hij pas later - maar zijn jeugd is gehuld in mysteries. Feit is dat hij al snel wees werd en op straat begon te leven. De sanatoria, drinkzalen, pensions, houten villa's en pittoreske trienstations van het kuuroord Krynica vormen het hoofdthema van zijn schilderijtjes.

De tentoonstelling is te bezichtigen van 20 april tot 10 juni 2007 in de Koningin Fabiolazaal, Jezusstraat 28 te Antwerpen. Elke dag van 10.00u tot 17.00u. Gesloten op maandag. De toegang is gratis. telefoon 03/203.42.04

Daniel Johnston in België

Hij is al jaren geestesziek en bracht een flink deel van zijn leven in psychiatrische instellingen door. Tegelijk is Daniel Johnston (46) een getalenteerde songwriter en cartoonist die dankzij zijn fans als Kurt Cobain uitgroeide tot de lieveling van de Amerikaanse underground.

Op maandag 16 april trad hij op in AB in Brussel tijdens het dominofestival.
De presentatoren hadden vooraf aangekondigd dat hij gezien zijn labiele geestestoestand wellicht niet lang op het podium zou staan. Maar de Texaan voelde zich blijkbaar dermate in zijn sas dat hij toch een optreden van een uur rondmaakte. Tijdens de eerste zeven nummers werd Johnston begeleid door de Nederlandse band Smutfish. Na een uitbundig "Rock this town" schakelde hij meteen een versnelling terug voor "Hey Joe" en het poppy "Life in vain". De zanger klonkniet altijd even toonvast en las zijn teksten af uit een schriftje, maar "Go" en het op vreemde tempowisselingen dobberende "Living Life" allebei in een countryrockjasje dat ooit nog door Dylan was gedragen, waren best genietbaar. (...) Het mooiste bewaard Daniel Johnston voor de bissen: het fraaie "True love will find you in the end" en het a capella gezongen "Devil Town", dat na afloop door het publiek nog minutenlang werd aangehouden. Geen briljant concert, maar onze favoriete cultfiguur kwam wel coherenter voor de dag dan we hadden gevrees. Ons hoort U dus niet mopperen
(verslag uit De Morgen van woensdag 18 april 2007)

Johnston heeft ook een eigen website. Kijk hier

Yves Velter stelt tentoon in Venetiaanse Gaanderijen in Oostende

Nog tot 15 april 2007

Monumentenstrijd: Oostvlaamse deelnemers

U kan nog tot 4 februari stemmen op één van Oostvlaamse kandidaten voor de monumentenstrijd. Wij van Kiosk kiezen voor de monumenten die het dichtst in onze buurt liggen. Stem dus ofwel voor de boekentoren in Gent of het kerkhof Campo Santo in St.-Amndsberg

kunst en autisme

het werk van autistisch savant Gregory Blackstock

Een autistisch savant is een autistisch iemand met zeer bijzondere geestelijke vermogens op een bepaald terrein. Sommige kunnen razendsnel zeer gecompliceerde berekeningen in hun hoofd uitvoeren. Andere savants hebben een zeer sterk ontwikkeld geheugen voor bepaalde dingen. Ze kennen bijvoorbeeld een hele boekenkast uit het hoofd of kunnen een stuk muziek feilloos naspelen dat ze jaren geleden hebben gehoord. De Schotse schilder Wawro kon uit het geheugen zeer gedetailleerde tekeningen maken en kon zich ook al zijn tekeningen herinneren, terwijl hij verder ernstig geretardeerd en autistisch was.

Gregory L. Blackstock is een autistic savant die visuele lijsten maakt.




Elke tekening stelt een categorie voor. Hij kiest een onderwerp: vliegtuigen, mieren... en daarna doet hij zeer nauwgezet opzoekingswerk in bibliotheken. Dan maakt hij tekeningen. Het is zijn manier om allerlei dingen in het leven een plaats te geven. Hij is ook een accordeonist met een repertoire van honderden liedjes. Hij kan zich in een 12-tal talen uit de slag trekken en hij kan zich gebeurtenissen uit het verleden zeer precies herinneren. Zijn moeder was een kunstenares maar zelf kreeg hij nooit een opleiding. Hij begon met zijn tekenlijsten op 40-jairige leeftijd en in 2004, op 58-jarige leeftijd kreeg hij zijn eerste tentoonstelling in een galerij.

Arno in Eeklo

Muziekclub N9 en CultuurCentrum De Herbakker presenteren:
ARNO try-out Jus de Box-tourneepolyvalente zaal CC De Herbakker - donderdag 5 april - 20u30




Zijn twee concerten in de AB zijn uitverkocht en ondertussen loopt ook de voorverkoop voor zijn aangekondigde concert in Vorst Nationaal als een TGV, maar Arno en groep moeten nog een beetje opwarmen voor het zover is. Zijn 32ste cd Jus de Box is net uit en er zijn nog eens 28 concerten in Frankrijk aangekondigd, maar eerst doen Arno en zijn muzikanten nog 5 try-out concerten in België. Het is niet de bedoeling dat dit breed uitgesmeerd wordt in de nationale pers, maar 420 gelukkige Meetjeslanders kunnen er op donderdag 5 april wel getuige van zijn dat Arno live weer uiterst scherp staat. Dan vindt namelijk het eerste try-out-concert plaats in CC De Herbakker. Dit dankzij een gunstige wind en de nodige connecties.
Tickets kosten € 18, max 10 tickets per persoon.
Beslis snel en zeg het voort...
Reservatie enkele telefonisch (09 378 40 90)

Sleidinge Cultuurcentrum

het Nieuwsblad biedt vrijkaart aan voor concert Janu

Als U snel een mail stuurt naar lieve@make-my-day.be dan maakt U misschien nog kans op een vrijkaart voor het concert van harpiste Janu. Het concert gaat door op zondag 4 februari om 15.00u. U kan meer lezen hier.

Sleidinge: zangkoor brengt Valentijnsconcert

het zangkoor Sint-Cecilia Sleidinge zingt een Valentijnsconcert

Dit alles gebeurt onder leiding van Paula Roegiest. De soliste is Martine De Craene.
U kan komen luisteren op woensdag 14 februari om 15.00u en op vrijdag 16 februari om 20.00u
Plaats: 't Klokhuis, Schoolstraat 7 te Sleidinge.

Meer info bij Paul De Walsche, tel. 09/357.32.90 klik ook hier

Boeken (fictie) en de geschiedenis van de psychiatrie (1)

Het lijkt een periode te zijn waarin romanschrijvers veel interesse hebben voor de geschiedenis van de psychiatrie. De laatste twee jaren verschenen drie interessante romans. Ik heb voorlopig nog geen enkel ervan gelezen maar ik ben vast van plan dit goed te maken. Hieronder leest U alvast een korte voorstelling van de drie boeken.

Per Olov Enquist: Blanche en Marie (2005)



Blanche en Marie is een roman over mogelijke en vooral ook, onmogelijke liefde en speelt zich af in Parijs aan het begin van de twintigste eeuw. Centraal staan Blanche Wittmann, ooit een van de bekendste zenuwpatiënten ter wereld, en Marie Curie die tweemaal de Nobelprijs won maar vanwege een verboden liefde een verschoppeling werd in wetenschappelijke kringen.Blanche Wittmann werd als jonge patiënte opgenomen in de psychiatrische kliniek van het Salpètrière-ziekenhuis in Parijs. Haar arts was J.M. Charcot, wereldwijd bekend als de eerste arts die hypnose toepaste bij de bestrijding van wat toen bekend stond als hysterie bij vrouwen. Onder de bezoekers van zijn publieke séances bevonden zich August Strindberg en de jonge Freud. Nadat Charcot was overleden werd Blanche assistente van de Pools-Franse Nobelprijswinnares Marie Curie.Blanche en Marie raakten innig bevriend. Blanche wist van Maries onfortuinlijke liefdesaffaire met haar getrouwde collega Paul Langevin. Deze affaire leidde tot een enorm schandaal op het moment waarop Marie haar tweede Nobelprijs ontving voor haar ontdekking van radium.



Per Olov Enquist, Blanche en Marie, 264 pagina'sgebonden € 19,95ISBN 978 90 263 1895 5